Rozwój technologii, kariera, pośpiech to nasz codzienność. Nie dostrzegamy obecności świata przyrody wokół nas, obawiamy się dotyku natury, uważnej eksploracji, w tym co nieznane dopatrujemy się zagrożeń. Natura z ważnego sprzymierzeńca stała się naszym przeciwnikiem. Odcięliśmy się od przyrody, a tym samym od własnych korzeni. Nie potrafimy z uważnością chodzić po lesie, trudno nam zatrzymać się i zachwycić.
Syndrom deficytu natury.
Jedną z kluczowych potrzeb edukacyjnych współczesnych dzieci jest kontakt z przyrodą. W 2005 roku została wydana książka „Ostatnie dziecko w lesie. Jak ocalić nasze dzieci przed Syndromem Deficytu Natury”, której autorem jest Richard Louve. Rozpoczęła ona erę badań nad rozwojem dziecka w kontekście jego pełnych lub ograniczonych kontaktów z przyrodą. Okazało się, że opisany deficyt w życiu dziecka skutkuje określonymi problemami i zaburzeniami w rozwoju psychosomatycznym, na czele z nadpobudliwością, trudnościami z koncentracją oraz tzw. ADHD. Łatwo zauważalnym jest, iż stale wzrasta liczba uczniów, którzy wymagają wspomagania na wielu różnych poziomach już od wczesnych etapów edukacji.
Moc kontaktu
Nasze ciało to system naczyń powiązanych. Do dobrego funkcjonowania potrzebujemy wielu elementów – bliskości z drugim człowiekiem, pożywienia, ruchu, a także kontaktu z naturą. Dzieci mają szczególną łatwość w odnajdywaniu w sobie tych pierwotnych potrzeb i możliwości ich zaspokajania. Wystarczy stworzyć sposobność, odpowiednie okoliczności, dać przestrzeń, by dostarczyły swojemu ciału i psychice tego, czego w danym momencie najbardziej potrzebują.
Leśna Szkoła Podstawowa
Naszą odpowiedzią na potrzeby rozwojowe młodych ludzi jest Leśna Szkoła, w której uczniowie nie tylko będą spędzać czas na łonie natury, ale też doświadczać jej wszystkimi zmysłami oraz korzystać z jej dobrodziejstw w procesach poznawczych. Praca dydaktyczna w naszej szkole każdego dnia będzie częściowo realizowana w profesjonalnie wyposażonych klasach – pracowniach, a częściowo w lesie, na polanie, łące lub podczas wycieczek i wypraw w teren.
Tu przyroda dyktuje warunki, dostarcza wrażeń i gwarantuje brak monotonii. Przebywając poza budynkiem uczniowie sami organizują sobie czas, uczą się współpracy, współdziałania, prowadzą doświadczenia i obserwacje, w naturalny sposób rozwijają motorykę dużą i małą. Leśna edukacja to dla nas naturalna reakcja na zmieniający się świat.